Hμερολόγιο μελετών, κατασκευών και πειραμάτων

Όσο μεγαλύτερος είναι ο άνθρωπος, τόσο πιο εύκολα τον βρίσκει το βέλος της επικρίσεως και της κακολογίας.

Θερμοπύλες 480 π.X.
Θεσπιέων επίγραμμα

"Άνδρες τοι ποτ' έναιον υπό κροτάφοις Ελικώνος, λήματα των αυχεί Θεσπιάς ευρύχορος"
(Αυτοί οι άνδρες κατοικούσαν στους πρόποδες του Ελικώνα, για το θάρρος του περηφανεύεται ο πλατύς κάμπος των Θεσπιών)

O γράφων ως ενεργό μέλος:

Πρώτες πειραματικές βολές μυκηναικών βελών.


Πραγματοποιήθηκαν σήμερα οι πρώτες πτητικές και βαλλιστικές δοκιμές των πρωτοτύπων μηκυναικών βελών από τους Stefano Benini, Mauro και Francesco Aldi στο πεδίο τοξοβολίας των Ariosti στην Φερράρα.





Ο Stefano Benini με ένα longbow των 65lbs και άνοιγμα στις 26” κατάφερε να εκσφεντονίσει επαναληπτικά τα βέλη μεταξύ των 70 και των 80m εντυπωσιαμένος από την ευθύτητα βολής και την σταθερή τους πτήση.

Ακολούθησε ο Mauro και o Francesco Aldi με ένα longbow 54lbs και ενα ουγγαρέζικο των 60lbs.






Πειραματική ανακατασκευή μυκηναικών αιχμών.


Μετά την ολοκλήρωση της ανακατασκευής των πρώτων δειγμάτων μυκηναικών αιχμων από ατσάλι και αναμένοντας ακόμα τον μπρούτζο για την κατασκευή νέων, προχώρησα την δημιουργία ορισμέων βελών με καλαμένιο στέλεχος για τις πρώτες πειραμτικές βολές για μελέτη πτητικών και βαλλιστικών χαρακτηριστικών τους.





Έγινε χρήση καλαμένιων στελεχών διαμέτρου 8mm μήκους 30” και spine στα 0.799”. Έγινε χρήση φυσικού φτερώματος 5” από αρπακτικό πουλί βάσει ιστοριογραφίας.






Λεπτομέρειες βέλους.




Σύντομα θα ακολου΄θησουν περισσότερες λεπτομέριες...

Πειραματική ανακατασκευή μυκηναικών αιχμών.


Μετά από πολύμηνη συστηματική μελέτη βιβλιογραφίας και μουσειακών εκθεμάτων, ξεκίνησα συντροφιά με τον πολύ καλό μου φίλο Roberto Simani την ανακατασκευή σε πραγματικό μέγεθος, μυκηναικών αιχμών από ατσάλι, αναμένοντας την παραλαβή μπρούτζου για την πιστή πλεον κατασκευή τους.



Θα ακολουθήσει εκτενής μελέτη για την φύση και τις επιδόσεις των αιχμών μετά το τέλος των πειραματικών βολών.



Από μια σύνρομη εκτίμηση για τα χαρακτηριστικά των αιχμών βασιζόμενος σε εκθέματα μουσείου Ηγουμενίτσας και Ιωαννίνων, οι αιχμές είχαν τα χαρακτηριστικα:

Μέσο πάχος: 2,5 με 3 mm
Μέσο βάρος αιχμής: 155 με 200 grains (11 με 13 gr)
Μέσο μήκος: 55mm
Μέσο μήκος αιχμής: 45mm
Μέσο πλάτος αιχμής: 2mm



Οι μέσες τιμές αναφέρθηκαν μιας και οι αιχμές μετά το πέρας πολλών ετών ”καταναλώθηκαν” από τις καιρικές συνθήκες και την ίδια την γη. Λογικό φαντάζει να είχαν μεγαλύτερο βάρος και φυσικά διαστασεις. Τα στελέχη δεν έχουν διασωθεί μιας και ήταν ξύλινα ή καλαμένια.

Επίσης την ίδια περίοδο (1600 - 800 π.X.) Στο Ελλαδικό χώρο έκαναν την εμφάνισή τους όχι μονάχα μπρούτζινες αιχμές αλλά και σιδερένιες, με τις τελευταίες να έχουν ανατολική προέλευση (γνωστή η χρήση σιδερένιων αιχμών απο τους Χετταίους 1600 - 1200 π.Χ.) με ελαφρώς μεγαλύτερες διαστάσεις που άγγιζαν τα 100mm σε μήκος και σχεδον τα 15gr σε βάρος (220grains).



Με σύγχρονα μέσα αυτή την φορά έγινε προσπάθεια να κατασκευαστουν τα πρώτα δείγματα των αιχμών για τις πρώτες πτητικές και βαλλιστικές δοκιμές.



Με περίσσια αγάπη και μερακι, ολοκλήρωσα στην συνέχεια με τον φίλο μου τον Francesco Aldi την κατασκευή του πρώτους βέλους τις επόμενες μέρες.



Καθαρισμός χώρου εργασίας & δημιουργία καταλόγου περιεχομένων


Αν και η θερμοκρασία ήταν απαγορευτική για βολές αποφασίσαμε με τον Stefano Benini να καθαρίσουμε και να ευρετηριοποιήσουμε εργαλεία, πρώτες ύλες, περιεχόμενα και λοιπά αντικείμενα που βρισκόντουσαν στον χώρο εργασίας μας.



Μετά από αρκετά χρόνια απομακρύνθηκαν όλα από το εσωτερικό, καθαρίστηκαν, ξεχωρίστηκαν και καταγράφησαν όλα τα περιεχόμενα του εργαστηρίου.



Μετά από 6 ώρες κοπιαστικής εργασίας, εύρεση αντικειμένων που αγνοούσαμε την ύπαρξή τους και απομάκρυνση παλαιών και άχρηστων αντικειμένων, ο χώρος εργασίας μας ανακουφισμένος, είναι έτοιμος πλέον για νέες επιχειρισιακές δραστηριότητες.

1η πειραματική δοκιμή βολών μελέτης "Η Αχίλλειος πτέρνα μύθος ή αλήθεια".


Σήμερα ξεκίνησε η πρώτη φάση της νέας μελέτης πειραματικής αρχαιολογίας βασισμένη στον Ομηρικό ”μύθο” του Αχιλλέως όπως και περιγράφεται στο έπος του ”Ηλιάδα”. Όλοι οι τοξότες γνωρίζουν πλην της βολής του Οδυσσέως την βολή αυτή αφου ο κύριος ήρωας της ιστορίας Αχιλλέας σκοτώνεται από τον Πάρη αφού το βέλος του τελευταίου βρίσκει την πτέρνα του Αχιλλέα. Η Θέτιδα όταν βουτούσε στα ύδατα της Στυγός τον Αχιλλέα για να τον κάνει αθάνατο τον κρατούσε από την πτέρνα η οποία δεν μπήκε στο νερο και έτσι έγινε το μόνο τρωτό σημείο του Αχιλλέα (εκείνο που θα τον σκότωνε).



Η μελέτη πλην των ιστορικών στοιχείων και την αναστατική μυκηναικών βελών, θα δοκιμάσει την ορθότητα του Ομηρικού έπους με βολές σε ανθρώπινο ομοίώμα πραγματικών διαστάσεων, αναπαράγωντας κατά προσέγγιστη την περιγραφόμενη βολή (απόσταση βολής και ύψος τοξότη από τα ”τείχη”) καθώς και την δυναμική του τραυματισμού από το βέλος.



Ο Francesco Aldi στις πρώτες του βολές με ένα Longbow 55” και με βέλη από ξύλινα στελέχη.



Μετά από 5 ρίψεις κατάφερε να τρυπήσει τον κώνο σε απόσταση 40 μέτρων από εκείνον και σε ύψος 1,5 μέτρων από το έδαφος.



Ακόμα και ο Mauro με το δικό του Ricurved κατάφερε να πετείχει τον κώνο από την ίδια απόσταση και ύψος μετά την πέμπτη βολή.



Κατόπιν συζητήσεως και οι δύο τοξότες διαπίστωσαν ότι τέτοια βολή είναι εφικτή. Παραμένει μονάχα η τελική δοκιμή σε κατα προσέγγιση συνθήκες όπως και περιγράφονται στο Ομηρικό έπος. (ύψος τειχών 12-14 μέτρα και απόσταση βολής 40 με 60 μέτρα).



Για το λόγω αυτό προγραμματίζεται και μελετάται η χρήση βαλλιστικής ζέλης και τμήματος ζωικής σαρκός και μυών γουρουνιού για την επιβεβαιωση του μύθου. Τα δεδομένα θα καταγραφούν και θα μελετηθούν από ιατρό ειδικευόμενο σε τραύματα από όπλα και αιχμηρά αντικείμενα.



Για την ώρα έχουμε μονάχα το πόδι του Αχιλλέα μας… κι αυτό από βακελίτη για την δημιουργία του ομοιώματος...

Δοκιμή πειραματικών πύρινων βελών


Ολοκληρώθηκε το πρώτο τμήμα της πειραματικής αναστατικής τριών διαφορετικών ειδών φλεγόμενων βελών.











Η διαδικασία αναστατικής βασίστηκε στην δημιουργία 3 πρωτοτύπων των φλεγόμενων βελών μεσαιωνικής περιόδου, όπως περιγράφονται στις ακουαρέλες από τα ερμάρια του Εθνικού Μουσείου της Ελβετίας στην Ζυρίχη και μελετήθηκαν από τον Ed Warner. (*) Η χρήση τους θα γίνει σε πραγματικά πηρά κατά την διάρκεια των εορτασμών των αγώνων τοξοβολίας στην περιοχή Lido di Pomposa του Comacchio στην επαρχία της Φερράρα τέλη του ερχόμενου Μάη.

(*)= Σύντομα θα ακολουθήσουν αναλυτικές οδηγίες ανακατασκευής αυτών και λοιπά χαρακτηριστικά τους. Στην πρώτη ανακατασκευή δοκιμάστηκαν μονάχα τα αναφλέξιμα υλικά κι όχι η αιχμή και τα στελέχη των βελών λόγω αστοχίας υλικών δεδομένης της κακοκαιρίας που επικρατούσε τις ημέρες δοκιμών.

Τοξότες παντός καιρού...




Με τρεις μέρες πυκνής χιονόπτωσης, 20 εκ. χιόνι στο πεδίο βολής στην Φερράρα των Compagnia "Arcieri e Balestrieri Filippo degli Ariosti", -3’C βαθμούς και σχεδόν 90% υγρασία δοκιμάστηκαν τόσο τα ΄βελη και τα τόξα αλλά και οι τοξότες τους.



Πρότεινα λοιπόν στον Stefano Benini να δοκιμάσουμε τις αντοχές μας σε αυτές τις συνθήκες και να προπονηθούμε στις παραβολικές τροχιές με την χιονόπτωση, μελετώντας συμπεριφορά βολής με το βάρος των χιονονιφάδων.



Δοκιμάστηκαν αποστάσεις των 30, 50, 60, 70 και 90 μέτρων.



Καθώς και σχηματισμοί μάχης για επερχόμενες ιστορικές αναπαραστάσεις της άνοιξης και του καλοκαιριού.



All weather archers λοιπόν...

Έναρξη κατασκευής τόξου του Cristiano Tromba από Juncus effusus.


Σήμερα ξεκίνησα συντροφία με τον Stefano Benini την κατασκευή κατόπιν επιθυμίας ενός ελληνοσκυθικού από βούρλο (Juncus effusus) για τον Cristiano Tromba.



Μετά την διαδικασία πελεκίματος και προετοιμασίας των άκρων του, ξεκίνησα με το λύγισμα των κεράτων προς απόδοση του ελληνοσκυθικού του χαρακτήρα. Πολύ ζεστό νερό, υπομονή βοηθούν για να ποτιστεί αρκετά το ινώδες σώμα του βούρλου και να επεξεργαστεί.



Το ένα μετά το άλλο, τα κέρατά του καλουπώθηκαν για μπορέσουν να στεγνώσουν αργά για περίποθ 2 μέρες.



Στην συνέχεια αφαίρεσα τα καλούπια και ξεκίνησα της εγασία στην χειρολαβή και στην δημιουργία υποδοχών για την χορδή.


Παράδοση του ελληνοσκυθικού του Cristiano Tromba.


Απόψε παρέδωσα στον Cristiano Tromba της ομάδας των τοξοτών της Contrada di San Luca της Φερράρα, το ελληνοσκυθικό του από Juncus effusus. Πλέον έχοντας αποκτήσει εμπειρία στην επεξεργασία του θαυμάσιου αυτού φυτού, σε ελάχιστο χρόνο ετοίμασα και έδωσα στον φίλο τοξότη το νέο του τόξο.

Ακολουθεί μικρό βίντεο από τις πρώτες βολές και δοκιμές του σε κλειστό γυμναστήριο.




Τόξου ελληνικού φράξου ολοκλήρωσης και δοκιμή αυτού


Σήμερα αφήνοντας πίσω την παρουσίαση στην Royal Toxophilite Society, έπιασα και πάλι στα χέρια μου το ημιτελές ελληνικό φράξο και με την βοήθεια και καθοδήγηση του Stefano Benini ολοκλήρωσα το πελέκισμα της χειρολαβής και δέσαμε μια χορδή για να δοκιμάσουμε την γεωμετρία του τόξου.



Κάποιος θα έλεγε ότι φαντάζει με το μαγγούρι κάποιου γέροντα, ή όπως ο φίλος μου ο Φραντσέσκο με πείραζε, με την βέργα του Μερλίνου. Παλαρή γεωμετρία χωρίς την χορδή του.



Μοναδικές ρίγες από τους δακτυλίους του ξύλου που εμελε να καλυφθούν μετά την χρήση φυσικού κεριού για την προστασία του.



Οι πρώτες δυναμομετρικές μετρήσεις μου έδειξαν 43 λίβρες στις 26”.



Ενδεικτική φωτογραφία μετά την προσθήκη κεριού και επένδυση της χειρολαβής από λινάρι.



Αν και ο ελληνικός φράξος παραδώθηκε δύσκολα στα εργαλεία μου, μετά από 4 μέρες εργασίας κατάφερα να βάλω την χορδή στο τελειωμένο μου τόξο και να οδηγηθώ στο κλειστό γυμναστήριο της περιοχής μου για τις πρώτες βολές.



Με βέλη διαφόρων τύπων και υλικών, το τόξο αποδείκτηκε περιέργα ισχυρό και βίαιο. Ο ελληνικός φράξος αποδείκτηκε ιδανικός για την κατασκευή τόξων, όντας αφάνταστα ινώδης και βίαια ελαστικός.



Δεν μένει παρά να περιμένω την άνοιξη για να δοκιμάσω να χρονομετρήσω την επίδοσή του.


Έναρξη κατασκευής 1ου ξύλινου τόξου από ελληνικό φράξο.


Το χειμώνα του 2011 βρέθηκα στα δάση του νομού Πέλλης και με την βοήθεια ενός συγχωριανού μου βρήκα 2 κορμούς από μηλιό και από φράξο τοπικό. Τους μετέφερα στην Ιταλία και αναμένοντας την ωρίμανσή τους για σχεδόν 16 μήνες ξεκίνησα την διαδικασία προετοιμασίας για την κατασκευή του πρώτου μου τόξου από ελληνικό φράξο.

Αν και εκ πρώτης όψεως το κομμάτι έδειχνε άσχημο και γεμάτο ατέλειες, σαν έμπειρος γλύπτης ήδη έβλεπα να σχξματίζεται ένα πανέμορφο παραδοσιακό τόξο.



Με τον πέλεκυ στο χέρι μου ξεκίνησα να απομακρύνω τα τμήματα του ξύλου που δεν χρειαζόντουσαν προσέχοντας πάντα να μην τραυματίσω τους πολλούς ρόζους του κορμού.



Έπειτα από σχεδον 2 ώρες πελεκίματος ξεκίνησα να απομακρύνω τον εξωτερικό φλοιό με ιδιέταιρη προσοχή σε όλο το μήκος του ξύλου.



Ελληνικός φράξος επανάληψη εργασιών.


Από τον κορμό του ελληνικού φράξου βγήκαν 3 κομμάτια. Με το ένα έγινε η κατασκευή του δικού μου τόξου. Απέμειναν 2 κομμάτια και τα οποία επεξεργάστηκα σήμερα στην αποθήκη του φίλου και τοξότη Gianni Janez Soffritti.



Με άσπονδο εχθρό την ομίχλη και το σχεδον πολικό ψύχος, συντροφία και με άλλους φίλους βρεθήκαμε για να μιλήσουμε και να εργαστούμε.



Διακρίνονται οι λεπτομέρειες από τους δακτυλίους του ξύλου. Με΄τα την αφαίρεση της εξωτερική φλούδας, η λευκή του σάρκα ετοιμάστηκε για το επόμενο βήμα.



Μετά τις μετρήσεις και τον καθορισμό της λαβής και των άκρων, ξεκίνησα την διαδικασία πελεκίσματος. Ίσως το πιο κουραστικό και δύσκολο τμήμα κατασκευής μιας και πρέπει να δίνω πάντα προσοχή στις καμπύλες του ξύλου και στους πιθανον υπάρχοντες ρόζους χωρίς να απομακρύνω πολύ υλικο.



Πλέον μετά από δύο ώρες εργασίας τα δύο τμήματα πήραν την τελική μορφή τους για το επόμενο στάδιο επεξεργασίας.



Θα αποτελέσουν την βάση για ένα απλό ίσιο τόξο παραδοσιακό και ένα λεπτό πλατύ (flat bow) που θα προσαρμοστούν στο λιμπράζ του επόμενου ιδιοκτήτη τους.

Carnevale Rinascimentale a Ferrara 2013


Μέσα στην καρδία του Ιταλικού καρναβαλιού και εν όψει της ερχόμενης περιόδου του φημισμένου Palio αποφασίστηκε η διοργάνωση μιας παρουσίασης και εκθέσεως κουστουμιών εποχής από πλευράς των ομάδων που θα συμμετέχουν στην φετινή έκδοσή του.

Συντροφία με τον Stefano Benini και αψηφώντας όσο ήταν αυτό δυνατό το ψύχος, εκθέσαμε στην κεντρική πλατεία της Φερράρα τα κατασκευασμένα τόξα μας και απαντούσαμε στις ερωτήσεις των επισκεπτών.



Ήταν από τις λίγες φορές που βρησκόμασταν μπροστά σε κοινό και ξεκινούσαμε την κατασκευή νέων τόξων με την βοήθεια των παραδοσιακών μας εργαλείων και αποτελώντας αντικείμενο περιέργειας για όλους τους περαστικούς.



Περισσότερες φωτογραφίες εδώ...

Βελών χειμωνιάτικες προετοιμασίες




Με απαγορευτικές θερμοκρασίες για τα ξύλινα τόξα και τους τοξότες (-5’C και σχεδόν 95% υγρασία) αποφάσισα να μείνω και να ξεκινήσω να ετοιμάζω τα βέλη της ανοιξιάτικης και καλοκαιρινής περιόδου.

Δοκιμές σε κλειστό γυμναστήριο

Πραγματοποιήθησαν σήμερα οι δοκιμές σε κλειστό γυμναστήριο των δύο από τα τρία τόξα μου.

Συγκεκριμένα ο φίλος μου ο Φραντσέσκο δοκίμασε το Devastator όπως χαιδευτικά το απικάλεσε, τόξο από μηλιό των 56 λιβρών. Ακολουθεί ένα μικρό βίντεο όπου διακρίνονται οι γεωμετρία και η επίδοσή του.




Στην συνέχεια η κοπέλα του η Σουζάνα δοκίμασε το δεύτερο τόξο, το αντίγραφο του τόξου του Λέγκολας από την ταινία ”Ο άρχοντας των Δακυλιδιών” στις 26 λίβρες.


Oλοκλήρωση ανακατασκευής τόξου κ. Διαμαντόπουλου και πειραματικές δοκιμές αυτού.

Oλοκλήρωση ανακατασκευής τόξου κ. Φώτογλου και πειραματικές δοκιμές αυτού.


Tην σημερινή ημέρα και μετά από σχεδόν ένα μήνα εργασίας, ολοκληρώθηκε το τόξο του κ. Φώτογλου ”EΛEYΣIΣ”. Mετ ά το τέλος λοιπόν των εργασιών, το τόξο πήρε το δρόμο του πεδίου τοξοβολίας των ”Archieri Ariosti” στα τείχη της πόλης της Φερράρας και συντροφία με τον δάσκαλό μου Stefano Benini δοκιμάστηκε κάνοντας χρήση των βελών που ο ίδιος ο κ. Φώτογλου μου ζήτησε να του κατασκευάσω.



Συγκεκριμένα το τόξο που κατασκέυασα είχε την δύναμη των 45lbs σε άνοιγμα 28”



Στην φώτο αυτή φαίνονται καθαρά οι ελληνοσκυθικές γεωμετρίες του.



Mετά απο επιθυμία του ιδίου το τόξο απέκτησε κάποια σχέδια πυρογράφου, το σχέδιο υπογραφής μου, το ελληνικό γράμμα Δ’ που δηλώνει τον μοναδικό αριθμό κατασκευής του...



και την λέξη ”EΛEYΣIΣ” στο άνο κέρας της δεξιάς πλευράς.




Eδώ στο πεδίο βολής παροπλισμένο και πλέον με τις λαβές του από λινάρι, τα τρία περάσματα με φυσικό κερί για να τονιστούν οι γραμμές και η γεωμετρία του.



Mε την βοήθεια ενός χρονογράφου, το τόξο του κ. Φώτογλου απέδωσε ταχύτητα εξόδου μέγιστη 163fps με τα ανθρακονηματικά του βέλη 21γρ και 150fps με εκείνα με ξύλινο στέλεχος 28γρ.



Tέλος ο δάσκαλός μου με το τόξο του κ. Φώτογλου σε πλήρες άνοιγμα 28” για χάρη φωτογράφισης και δοκιμής επιδόσεων.

Περισσότερα για το τόξο αυτό μέσα από αυτήν εδώ την σελίδα.